Posts

Showing posts from July, 2020

नसती उठाठेव

हुतात्मा एक्स्प्रेस किंवा  intercity express  म्हणजे सोलापूरवासियांचे एक मोठ्ठे कुटुंब म्हणायला हरकत नाही .तसंच हा कट्टा पण आहे .दरवेळेस प्रवास करताना हमखास दहा पंधरा ओळखीची माणसं भेटतात . याशिवाय देवाने आपल्याला तोंड हे बोलायलाच किंवा बडबड करायलाच दिले आहे या माझ्या ठाम समजुतीने म्हणा किंवा गैरसमजुतीने म्हणा ,प्रवासात बोलून वाढवलेल्या ओळखीचे लोक...अशी सगळीच जनता आपलीच असते .थोडक्यात माझ्या नजरेतून ही जनता एक्स्प्रेस च आहे . असंच एकदा पुण्याहून सोलापूरला येताना ,माझ्या समोर एक त्रिकोणी कुटुंब बसलेलं होते .ते तिघेही अंगाने चांगलेच दणकट होते त्यामुळे त्या सीटवर अगदी कोंबून बसले होते .आईवडील आणि मुलगी असा लवाजमा होता .मुलगी शरीराने अगडबंब होती म्हणून कशीबशी माववून बसली होती .शरीराने मोठी असली तरी चेहऱ्यावरुन लहान वाटत होती.माझ्या नेहमीच्या सवयीने मी कोणकोण आहे आजूबाजूला हे बघितले आणि  मी माझ्या विणकामात गढून गेले . साहजिकच' हे काय करताय?' वगैरे विचारपूस झाल्यावर ,मी गरवारे महाविद्यालयातून शिक्षण घेतले आहे ,असं त्या कन्येला कळले . तिचे बालसुलभ मन ( आकाराशी विसंगत )जागे झाले ....

हौस

         आज सकाळी माझ्या नणदेने एक फोटो पाठवला आणि प्रकर्षाने मला माझ्या दिवंगत सासूबाईंची आठवण झाली .माझ्या सासूबाई म्हणजे माहेरच्या कुसुम गोडबोले .त्यांचे वडील डॉ .जनार्दन नारायण गोडबोले .सोलापूर इथे महापालिकेच्या दाराशा दवाखान्यात त्यांनी सेवा केली .माझ्या सासूबाई आजघडीला असत्या तर ब्याण्णव वर्षाच्या असत्या .अतिशय सुगरण बाई ...स्वयंपाकघर हे कार्यक्षेत्र...ते त्यांनी खूप निष्ठेने प्रेमाने ,आपुलकीने आणि न कंटाळता सांभाळले .त्यांच्या पाककौशल्याविषयी नंतर लिहिन .तूर्तास त्यांनी जपलेली हौस.. त्यांचा जन्म १९२७ सालचा...म्हणजे तसा जुना काळ ..त्या वेळच्या रितीप्रमाणे विवाह लवकरच झाला .विवाहानंतर सासरे आणि त्या रत्नागिरी इथे वास्तव्यास गेल्या .माझे सासरे श्री.रा.वें बापट हे रत्नागिरी येथील गोगटे महाविद्यालयात प्राध्यापक म्हणून रुजू झाले होते . आनंदाची गोष्ट म्हणजे त्यांचे वास्तव्य महाराष्ट्राचे लाडके व्यक्तिमत्त्व पु.ल.देशपांडे यांची सासूरवाडी...ठाकूरांचे घर..समुद्र घरापासून अगदी जवळ. तिथे राहात असताना तिथल्या प्रथेप्रमाणे नारळी पौर्णिमेला समुद्राची पूजा सासूबाई करायच्...